Tot vorige week maakte Rastko Pocesta (12) zich weinig zorgen over de scheldreacties van nationalisten op zijn Facebook-pagina. Maar het werd menens toen iemand schreef: „Jochie, je kan jezelf als dood beschouwen. Ik zal je buiten school opwachten.”

President Tadic van Servië wil dat het parlement de massamoord in Srebrenica veroordeelt. Dat idee vinden velen te eenzijdig.

Forensisch experts onderzoeken een massagraf in de omgeving van Srebrenica. (FOTO AP)

De meeste Serviërs zijn niet geïnteresseerd in het uitleveren van oorlogsmisdadigers. En de politici hebben er al helemaal geen belang bij.

Twaalf jaar geleden viel Srebrenica en vond er een massamoord plaats op duizenden moslimmannen. Nog steeds worden lichamen gevonden in massagraven. Vandaag worden er weer 465 Bosniërs herbegraven.

Een oude moslimvrouw inspecteert een diepe kuil tussen de witte grafstenen op de begraafplaats van Potocari. Op de achtergrond delft een kleine graafmachine verder aan de meer dan 700 nieuwe graven die klaar worden gemaakt voor de 15-jarige herdenking, morgen, van de volkerenmoord in Srebrenica.

De zelfmoord van zijn dochter Ana trof hem zwaar, net als het verlies van zijn vader op twee-jarige leeftijd. Maar wat Ratko Mladic precies bezield heeft bij zijn grootste misdaad - Srebrenica - blijft nog steeds de vraag.

Zondag is het vijftien jaar geleden dat de moslimenclave Srebrenica in Bosnië werd ingenomen door Bosnische Serviërs, waarna zeven- tot achtduizend mannen en jongens werden vermoord. Hoe gaat het geschiedenisonderwijs in de betrokken landen daar nu mee om?

Serviërs maken zich op voor de zaak-Karadzic. Sommigen hopen op ’de waarheid over de Servische slachtoffers’ anderen schamen zich diep.

Een gespannen sfeer heerst in de villa, tussen zwaarbeveiligde ambassades en protserige huizen van de nouveau riche en maffiosi. Hier, in een heuvelachtige luxewoonwijk, net buiten het centrum van Belgrado, is het bolwerk van het Karadzic-kamp. Een team van tien juristen bereidt er de verdediging van de Bosnisch-Servische ex-leider voor.

In de week dat Karadzic voor de rechter kwam, waarschuwde oud-bewindvoerder Ashdown dat de droom van de leider van de Bosnische Serviërs dreigt uit te komen: Bosnië staat op springen. In de smeltkroes Brcko zwaaien de verschillende groepen nog vrolijk naar elkaar, maar de afscheiders rammelen aan de poorten.

Deze week is in Zagreb met Nederlandse steun een expositie geopend over Goli Otok. Op dat eiland voor de Kroatische kust werden onder de communistische Joegoslavische leider Tito politieke gevangenen onderworpen aan een beestachtige behandeling.

(Trouw)

Op Goli Otok rust een historische last, een taboe. Het Berlage Instituut en een Kroatische zusterorganisatie hebben een ontwerpwedstrijd uitgeschreven om er een toeristische trekpleister van te maken. (FOTO’S ANKE TRUIJEN)

Honderden buitenlandse moslimstrijders verloren hun Bosnische paspoort en moeten het land verlaten. Raffaq Jilali vindt het niet eerlijk.

„Toen ik hier kwam tijdens de oorlog hadden de Bosnische moslims niets: geen fatsoenlijke legerkleding, geen kalashnikovs, niets! Ze werden door zwaarbewapende Serviërs opgejaagd als beesten. Zepce was uitgestorven, we vochten op de frontlinie in de bergen achter het dorp. Eerst tegen Serviërs, later tegen Kroaten.”

Niet het Joegoslaviëtribunaal, maar de Bosnische autoriteiten zijn in het bezit van de papieren van de slachtoffers van Srebrenica. Dat schrijft het tribunaal in een brief.